Zondag 7 maart 2010
 v  Weltania 2 - De Leeuw 3
1-2
Scorers: Sjeng 2x
Opstelling Warriors:
Bierman; Renko©, Tommy, Robin (46' Huub), Jelle; Bob, George, Freek (53' Theo), Jepper; Robby en Sjeng
Sow, wat een kutveld!
Met minus 4 graden in de ochtend stonden de Warriors aan de aftrap op een achteraf-veldje met een piekerig opgevroren toplaag.
Van voetbal was uiteraard totaal geen sprake en dat had de ploeg vandaag nou toevallig ook niet ingepakt in de voetbaltas.
Een wel goed tegen de kou ingepakte Sjeng zorgde er binnen tien minuten voor dat de Warriors op een zeer comfortabele 0-2 voorsprong kwamen; zijn 0-1 kwam tot stand na een mooie boog om de keeper, terwijl hij bij de 0-2 op de goede plek stond om een losse bal binnen te raggen.
Weltania's gezichten keken zuur en bij de Warriors leefde het idee van een gemakkelijke achterover-leun-partijtje.
Helaas gooide goalie Bierman himself roet in het eten door wel heel knullig een bal uit zijn handen in het doel te laten glippen. Zoals hij het zelf correct beaamde, was dit het keerpunt in de gemoedstoestand van Weltania.
Tot de rust hadden beide ploegen dezelfde hinder van het lastige veld.
Weltania kwam andermaal gevaarlijk dichtbij en ook aan de andere kant waren de nodige kansen, maar o.a. Robby en Tommy konden de score niet uitbreiden en/of de keeper uitschakelen.
Robin bleef geblesseerd in het hok achter en vervanger Huub trapte de tweede helft af met meteen maar een Comedy Capers momentje: als een volleerde Johan C. was hij al met het vervolg van het spel bezig, onwetend dat de bal voor zijn voeten heel wat verder van hem af lag dan hij vermoedde. Terwijl zijn tegenstander een buitenkansje rook, wist hij in extremis niet beter dan de bal maar weg te rossen.
En da's meteen een mooi bruggetje, want het was die hele tweede helft weg rossen dat de klok sloeg. Het inmiddels ietwat ontdooide veld bood Weltania de mogelijkheid wat openingen te zoeken. Het enige dat de Warriors als antwoord hadden, was een onvervalst potje Engels verdedigen om de voorsprong maar vast te houden.
Iedere bal over de zijlijn en al zeker iedere bal over de middenlijn werd oprecht bemoedigend en zelfs bewonderend door teamgenoten bejubeld.
De wat technisch minder bedeelden hadden de time of hun life...
Coach/vlagger/last-resort-wissel Theo kwam de niet geheel okselfrisse Freek uit zijn fysieke malheur verlossen en liet zich nog eens ouderwets gelden door geen krimp te geven tijdens een charge en derhalve de chargeur kermend de aftocht zag blazen.
Bierman hield zijn kist verder schoon, zodat de Warriors drie hele lelijke punten mee naar huis konden nemen.
En zo heeft uitwedstrijden-coach Theo dan eindelijk bij poging zeven (jaja, we moeten het normaal van het thuisvoordeel hebben...) zijn eerste overwinning te pakken.
Hulde. | 
